לַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה יִסְלַ֥ח יְהוָ֖ה לְעַבְדֶּ֑ךָ בְּב֣וֹא אֲדֹנִ֣י בֵית־רִמּוֹן֩ לְהִשְׁתַּחֲוֺ֨ת שָׁ֜מָּה וְה֣וּא ׀ נִשְׁעָ֣ן עַל־יָדִ֗י וְהִֽשְׁתַּחֲוֵ֙יתִי֙ בֵּ֣ית רִמֹּ֔ן בְּהִשְׁתַּחֲוָיָ֙תִי֙ בֵּ֣ית רִמֹּ֔ן יִסְלַח־נא יְהוָ֥ה לְעַבְדְּךָ֖ בַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃
“Dalam hal ini kiranya Yang Mahakekal mengampuni hambamu: apabila tuanku masuk ke kuil Rimon untuk sujud menyembah di sana, dan ia bersandar pada tanganku, sehingga aku pun ikut bersujud di kuil Rimon, maka ketika aku bersujud di kuil Rimon itu, kiranya Yang Mahakekal mengampuni hambamu dalam hal ini.”
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.